Content curation

Waar ik als eerste aan moest denken, was de ouderwetse startpagina's die je vroeger (of bestaan ze nog?) op internet tegenkwam over allerlei onderwerpen. Hobby'isten die geïnteresseerd waren in een onderwerp verzamelden alle websites die ze konden vinden en presenteerden ze op een pagina gegroepeerd in subgroepjes. Soms kwam je zo op iets nuttigs, soms werkten de links niet meer...
Daarvóór deden wij bibliothecarissen datzelfde natuurlijk op papier en maakten er dossiers van. Althans dat deden we niet zelf, daar namen we een abonnement op en kregen zo mapjes binnen van bibliothecarissen die daar hun werk van hadden gemaakt.
Inmiddels werken wij al jaren heel prettig met de mypip-pagina waarop Jan allerlei relevante links heeft verzameld die je nodig zou kunnen hebben in de praktijk van het info-bureau. Scoop.it lijkt me daar weer een veredelde versie van. Het ziet er beter uit en is eenvoudiger actueel te houden.

Ook bij onze activiteiten proberen we altijd relevante achtergrondinformatie aan te bieden. Dat bestaat dan uit wat boektitels (met links naar onze catalogus) en wat websites. Zou je daar ook scoop.it voor kunnen gebruiken? Of moet je meer denken aan een paar vaste onderwerpen, b.v. iets als de in andere blogs genoemde eBooks, en je daar op richten? Ik zie de invulling nog niet helemaal voor me, maar het is wel een 'ding' met potentie!

Twitter vervolg

Nog even een nagekomen gedachte:
Als we als bieb zouden gaan twitteren, dan moet dat heel goed aangepakt worden. Dan ben je er niet met alleen even een tweet maken over een a.s. activiteit. Ik denk dat je er bijna een dagtaak aan zal hebben, als je dat echt goed wil doen. Eerst maar eens facebook goed op de rails zetten en dan kunnen we later eens bekijken of we inmiddels Twitter-adepten in huis hebben (Aafke?) die staan te popelen om biebtweets te gaan schrijven ...

Verbale incontinentie

'Verbale incontinentie'  dat vind ik wel een van de meest treffende beschrijvingen van Twitter. Ik zal mij er niet aan bezondigen om in 140 tekens mijn mening, bezigheden of gevoelens over wat dan ook te spuien. Ik voel ook geen enkele behoefte om tweets van anderen te volgen. Zonde van mijn tijd...ik lees liever een boek! Ik zie met regelmaat tweets die aangehaald worden in andere media zoals de krant en op TV. Daar heb ik nog nooit iets bij gezien wat het waard is om gelezen te worden. Ja maar, hoor ik dan zeggen... je bent veel sneller op de hoogte van het nieuws. Nou en? Als het belangrijk is zie ik het wel op het 8uur journaal of ik lees het morgen in de krant.
Ik heb met aandacht jullie blogs gelezen. Ik kan me helemaal vinden in de mening van Carla. Ik heb overigens even een niet-representatieve steekproef gedaan onder de groep 20-30jarigen die blijkbaar volgens onderzoek dé twitter-doelgroep zouden moeten zijn. Nou niet in mijn omgeving! Oudste zoon van 26 twittert niet en volgt geen twitteraars. Zijn broer, neven, nichten, vrienden en vriendinnen ook niet, op eentje na maar die doet het alleen voor haar werk in een museum. Op mijn opmerking dat hij de doelgroep zou zijn van onze mogelijke tweets namens de bibliotheek, was zijn reactie 'waarom zou ik dat in hemelsnaam willen lezen?' Daar had ik hem tuk, want hij had onlangs de pest in dat hij de literaire ontmoeting met Nico Dijkshoorn had gemist en hij gaat met me mee naar Aaf. Maar dat volgt hij dan liever via facebook en niet via twitter.
Zie ik iets in twitteren namens de bieb? Ik zie er niet direct meerwaarde in om via twitter info over onze activiteiten de wereld in te slingeren. Misschien zou je wel aardig kunnen twitteren over nieuwe boeken die we direct al hebben nadat er op TV of in de krant aandacht aan besteed is. Nu ik dat zo opschrijf vind ik dat eigenlijk wel een leuk idee. Misschien kunnen we daar eens op voortborduren?