'Verbale incontinentie' dat vind ik wel een van de meest treffende beschrijvingen van Twitter. Ik zal mij er niet aan bezondigen om in 140 tekens mijn mening, bezigheden of gevoelens over wat dan ook te spuien. Ik voel ook geen enkele behoefte om tweets van anderen te volgen. Zonde van mijn tijd...ik lees liever een boek! Ik zie met regelmaat tweets die aangehaald worden in andere media zoals de krant en op TV. Daar heb ik nog nooit iets bij gezien wat het waard is om gelezen te worden. Ja maar, hoor ik dan zeggen... je bent veel sneller op de hoogte van het nieuws. Nou en? Als het belangrijk is zie ik het wel op het 8uur journaal of ik lees het morgen in de krant.
Ik heb met aandacht jullie blogs gelezen. Ik kan me helemaal vinden in de mening van Carla. Ik heb overigens even een niet-representatieve steekproef gedaan onder de groep 20-30jarigen die blijkbaar volgens onderzoek dé twitter-doelgroep zouden moeten zijn. Nou niet in mijn omgeving! Oudste zoon van 26 twittert niet en volgt geen twitteraars. Zijn broer, neven, nichten, vrienden en vriendinnen ook niet, op eentje na maar die doet het alleen voor haar werk in een museum. Op mijn opmerking dat hij de doelgroep zou zijn van onze mogelijke tweets namens de bibliotheek, was zijn reactie 'waarom zou ik dat in hemelsnaam willen lezen?' Daar had ik hem tuk, want hij had onlangs de pest in dat hij de literaire ontmoeting met Nico Dijkshoorn had gemist en hij gaat met me mee naar Aaf. Maar dat volgt hij dan liever via facebook en niet via twitter.
Zie ik iets in twitteren namens de bieb? Ik zie er niet direct meerwaarde in om via twitter info over onze activiteiten de wereld in te slingeren. Misschien zou je wel aardig kunnen twitteren over nieuwe boeken die we direct al hebben nadat er op TV of in de krant aandacht aan besteed is. Nu ik dat zo opschrijf vind ik dat eigenlijk wel een leuk idee. Misschien kunnen we daar eens op voortborduren?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Met 1,3 miljoen Twitteraars wordt Twitter door een aanzienlijke hoeveelheid mensen gebruikt en is het een communicatiekanaal om serieus te nemen. Misschien niet voor privégebruik, maar wel degelijk voor de bibliotheek. Veel van je stakeholders gebruiken het, mensen die je op deze manier op een informele wijze op de hoogte kunt houden van het reilen en zeilen van je organisatie. Niet alleen om maar weer eens te roepen dat je iets organiseert of hoe goed je bent, aar ook om de interactie een op te zoeken. Voor een groot deel van de mensen is het heel normaal op hun zaken via internet en sociale media te regelen, waarom zou je je daar van afsluiten? Denk maar eens aan de mogelijkheid om vragen van mensen te beantwoorden die ze via de hashtag durftevragen stellen? En met Twitter is het als met het spreekwoord ïs het glas halfvol of halfleeg?". Het is maar waar je je op concentreert: de onzin berichten of de nuttige berichten. Mijn weegschaal slaat dan een andere kant op.
BeantwoordenVerwijderen