crowdsourcing en crowdfunding

Als ik het artikel van Rose Holley goed heb begrepen doen wij al aan crowdsourcing! In onze catalogus kunnen onze klanten trefwoorden/tags aanmaken waar je vervolgens ook op kunt zoeken en klanten schrijven recensies waar anderen hun voordeel mee kunnen doen bij het maken van hun keuze. Pure crowdsourcing volgens de voorbeelden van Rose Holley. Je zet je arsenaal aan klanten/gebruikers in om je catalogus te verbeteren.
Ik moet zeggen dat ik zo één, twee drie geen andere voorbeelden kan verzinnen of ideeën kan opperen om crowdsourcing in onze bibliotheek toe te passen. Maar als je je eenmaal bewust bent van het principe, dan is de kans ook groter dat je een mogelijkheid ziet om het toe te passen.

Crowdfunding vind ik een geweldig principe. Soms hoor je van een kunstenaar die een kunstwerk maakt, een schrijver die een boek uitbrengt enz. enz dat bekostigd wordt door kleine bedragen aan inleg van familie, vrienden, bekenden en gewoon geronselde geïnteresseerden die je voor jouw idee hebt weten te pakken. Super om te lezen en ik ben dan altijd een beetje jaloers op de ondernemingsgeest van degene die dit voor elkaar heeft gekregen. Om te beginnen moet je natuurlijk een geweldig plan hebben, waar je mensen warm voor kunt krijgen. Je moet ook in staat zijn om mensen te bereiken en vervolgens voor je plan te interesseren. Dat is bij elkaar een hele berg aan talenten die je in moet zetten. In principe hebben wij met z'n allen die talenten ook wel in de bibliotheek, maar hoe zorg je er als fiks gesubsidieerde instelling voor dat mensen bereid zijn om jou ook nog wat extra's te geven. Dat is wel een uitdaging om het jargon van deze tijd maar eens te gebruiken.

Even nog een gedachte: zit er ook een eind aan crowdfunding? Is het nu leuk en fris en hip, maar blijft dat ook zo als over een tijdje allerlei gevestigde instellingen (zoals bibliotheken) er aan mee gaan doen? Of wordt men dan snel 'crowdfunding-moe'? Hoe denken jullie daarover?

Google+

Hoi, daar ben ik eindelijk weer. Ik heb het even laten sloffen. Op het werk veel te druk en thuis de laptop een tijdje buiten gebruik en daarvoor en daarna heb ik thuis geprobeerd om met een grote boog om de computer heen te lopen om te voorkomen dat ik er achter zou gaan zitten. Op de een of andere manier moeten die ogen toch weer rond i.p.v. vierkant....

Maar goed... nu Google+. Heb de artikelen gelezen en was volledig bereid om me erin te storten en de hele opdracht uit te voeren. Maar al direct bij de eerste opmerking bij het activeren van het profiel, dat de onderschriften onder mijn picasafoto's gewijzigd zullen worden, kreeg ik het alweer spaans benauwd. Ik wil helemaal geen google+profiel, merk ik. Ik voel er een enorme weerstand tegen. Ik heb een facbookpagina waar ik eens in de zoveel weken eens naar kijk. Ik like eens wat of deel een biebfacebookbericht en daar houdt het wel mee op. Ik heb persoonlijk dus geen enkele behoefte aan nog weer iets wat ik bij zou moeten houden, waar ik op moet letten of ik niet teveel prijs geef, waar ik op moet letten of  ze gaandeweg de regels niet weer veranderd hebben. Ik doe het niet dus! Misschien als in de toekomst 'iedereen' op google+ zit, dat ik dan behoefte heb om mee te gaan in de vaart der volkeren, maar nu nog niet. Sorry, collega-verdiepers


Wat google+ voor de bieb betreft, net zoals met facebook, denk ik dat we daar een account moeten aanmaken. Ik neem aan dat het niet heel veel meer werk is om berichten die je op facebook zet ook via google+ de wereld in te slingeren. Als je op die manier weer een nieuwe/andere doelgroep weet te bereiken, is dat alleen maar meegenomen.