Een paar jaar geleden moest ik voor een marketingcampagne adressenbestanden maken van kinderen die lid waren van de bieb en van wie de ouders geen lid waren. Daarvoor moest ik adressen vergelijken in 2 aparte excel-bestanden. Om te onthouden hoe ik het proces een jaar later weer moest herhalen, heb ik toen voor mezelf instructiefilmpjes gemaakt met het programma jinx screen capture. Ook heb ik zo wel eens een handleiding voor een collega gemaakt.Jinx vond ik toen heel duidelijk en gebruiksvriendelijk. Ik heb screenr en screencast-o-matic bestudeerd en die lijken me allebei ook zeer bruikbaar en wel min of meer vergelijkbaar met jinx.
Ik heb er nooit bij stilgestaan, dat dit een heel goed idee is om instructies voor het publiek op je website te zetten. We leggen inderdaad nog steeds met woorden uit hoe je b.v. moet verlengen, reserveren of aanvragen, met klik hier en ga naar daar enz. Ik denk dat een piepklein filmpje met screencasts waarin je laat zien wat je moet doen, veel duidelijker en leuker is. Het staat professioneler en meer bij de tijd.
We moeten er even tijd voor vinden, want je moet wel goed nadenken over hoe je het vormgeeft, welke tekst je erbij nodig hebt e.d. maar ik vind het een wereldidee. Ik begrijp niet dat ik daar nooit eerder aan gedacht heb. Ook niet na het zien van al die duidelijke instructiefilmpjes die je in de vorige 23-dingen en nu in de verdiepdingen tegenkomt. Dit ga ik absoluut onthouden en erover nadenken waar en hoe we het kunnen gebruiken.
vrijdag 31 mei 2013
Om allerlei redenen heb ik de verdiepdingen een hele tijd op een laag pitje gezet, maar ik probeer ze nu alsnog allemaal te doen en het snel af te maken. Als eerste de aflevering fotografie. Die had ik in december voor ik de boel liet sloffen wel al bestudeerd, maar het was er niet van gekomen om er een blog over te schrijven. Vorig najaar was er opeens groot nieuws over instagram: het gebrek aan privacy en het publiek toegankelijk zijn voor iedereen, die vervolgens met jouw foto's kan doen wat hij/zij wil zonder dat je de mogelijkheid hebt om dat te blokkeren. Dat zou voor mij voldoende reden zijn om het niet te gebruiken. Nu moet ik erbij zeggen, dat ik nog steeds niet de trotse bezitter van een smartphone ben. Dat duurt overigens niet lang meer, dus dan zal ik moeten beslissen wat ik met foto's ga doen.
Het verbaast me overigens wel dat hierover niets in het artikel staat. Het is allemaal leuk, positief en praktisch 'hoe te gebruiken', maar zou je juist in het kader van de verdiepdingen ook niet de 'gevaren' van een social media-mogelijkheid ,moeten belichten?
Wat de bieb betreft: we hebben wel eerder (digitale) fotowedstrijden gehouden, waar dan een handjevol mensen aan meedeed. Misschien dat je zoiets met facebook en intagram groter kan maken. Maar je bent er hoe dan ook weer zichtbaar mee en het is een leuke activiteit om weer een beetje publiciteit mee te generen. Dus... zeker doen.
Het verbaast me overigens wel dat hierover niets in het artikel staat. Het is allemaal leuk, positief en praktisch 'hoe te gebruiken', maar zou je juist in het kader van de verdiepdingen ook niet de 'gevaren' van een social media-mogelijkheid ,moeten belichten?
Wat de bieb betreft: we hebben wel eerder (digitale) fotowedstrijden gehouden, waar dan een handjevol mensen aan meedeed. Misschien dat je zoiets met facebook en intagram groter kan maken. Maar je bent er hoe dan ook weer zichtbaar mee en het is een leuke activiteit om weer een beetje publiciteit mee te generen. Dus... zeker doen.
woensdag 19 december 2012
crowdsourcing en crowdfunding
Als ik het artikel van Rose Holley goed heb begrepen doen wij al aan crowdsourcing! In onze catalogus kunnen onze klanten trefwoorden/tags aanmaken waar je vervolgens ook op kunt zoeken en klanten schrijven recensies waar anderen hun voordeel mee kunnen doen bij het maken van hun keuze. Pure crowdsourcing volgens de voorbeelden van Rose Holley. Je zet je arsenaal aan klanten/gebruikers in om je catalogus te verbeteren.
Ik moet zeggen dat ik zo één, twee drie geen andere voorbeelden kan verzinnen of ideeën kan opperen om crowdsourcing in onze bibliotheek toe te passen. Maar als je je eenmaal bewust bent van het principe, dan is de kans ook groter dat je een mogelijkheid ziet om het toe te passen.
Crowdfunding vind ik een geweldig principe. Soms hoor je van een kunstenaar die een kunstwerk maakt, een schrijver die een boek uitbrengt enz. enz dat bekostigd wordt door kleine bedragen aan inleg van familie, vrienden, bekenden en gewoon geronselde geïnteresseerden die je voor jouw idee hebt weten te pakken. Super om te lezen en ik ben dan altijd een beetje jaloers op de ondernemingsgeest van degene die dit voor elkaar heeft gekregen. Om te beginnen moet je natuurlijk een geweldig plan hebben, waar je mensen warm voor kunt krijgen. Je moet ook in staat zijn om mensen te bereiken en vervolgens voor je plan te interesseren. Dat is bij elkaar een hele berg aan talenten die je in moet zetten. In principe hebben wij met z'n allen die talenten ook wel in de bibliotheek, maar hoe zorg je er als fiks gesubsidieerde instelling voor dat mensen bereid zijn om jou ook nog wat extra's te geven. Dat is wel een uitdaging om het jargon van deze tijd maar eens te gebruiken.
Even nog een gedachte: zit er ook een eind aan crowdfunding? Is het nu leuk en fris en hip, maar blijft dat ook zo als over een tijdje allerlei gevestigde instellingen (zoals bibliotheken) er aan mee gaan doen? Of wordt men dan snel 'crowdfunding-moe'? Hoe denken jullie daarover?
Ik moet zeggen dat ik zo één, twee drie geen andere voorbeelden kan verzinnen of ideeën kan opperen om crowdsourcing in onze bibliotheek toe te passen. Maar als je je eenmaal bewust bent van het principe, dan is de kans ook groter dat je een mogelijkheid ziet om het toe te passen.
Crowdfunding vind ik een geweldig principe. Soms hoor je van een kunstenaar die een kunstwerk maakt, een schrijver die een boek uitbrengt enz. enz dat bekostigd wordt door kleine bedragen aan inleg van familie, vrienden, bekenden en gewoon geronselde geïnteresseerden die je voor jouw idee hebt weten te pakken. Super om te lezen en ik ben dan altijd een beetje jaloers op de ondernemingsgeest van degene die dit voor elkaar heeft gekregen. Om te beginnen moet je natuurlijk een geweldig plan hebben, waar je mensen warm voor kunt krijgen. Je moet ook in staat zijn om mensen te bereiken en vervolgens voor je plan te interesseren. Dat is bij elkaar een hele berg aan talenten die je in moet zetten. In principe hebben wij met z'n allen die talenten ook wel in de bibliotheek, maar hoe zorg je er als fiks gesubsidieerde instelling voor dat mensen bereid zijn om jou ook nog wat extra's te geven. Dat is wel een uitdaging om het jargon van deze tijd maar eens te gebruiken.
Even nog een gedachte: zit er ook een eind aan crowdfunding? Is het nu leuk en fris en hip, maar blijft dat ook zo als over een tijdje allerlei gevestigde instellingen (zoals bibliotheken) er aan mee gaan doen? Of wordt men dan snel 'crowdfunding-moe'? Hoe denken jullie daarover?
Google+
Hoi, daar ben ik eindelijk weer. Ik heb het even laten sloffen. Op het werk veel te druk en thuis de laptop een tijdje buiten gebruik en daarvoor en daarna heb ik thuis geprobeerd om met een grote boog om de computer heen te lopen om te voorkomen dat ik er achter zou gaan zitten. Op de een of andere manier moeten die ogen toch weer rond i.p.v. vierkant....
Maar goed... nu Google+. Heb de artikelen gelezen en was volledig bereid om me erin te storten en de hele opdracht uit te voeren. Maar al direct bij de eerste opmerking bij het activeren van het profiel, dat de onderschriften onder mijn picasafoto's gewijzigd zullen worden, kreeg ik het alweer spaans benauwd. Ik wil helemaal geen google+profiel, merk ik. Ik voel er een enorme weerstand tegen. Ik heb een facbookpagina waar ik eens in de zoveel weken eens naar kijk. Ik like eens wat of deel een biebfacebookbericht en daar houdt het wel mee op. Ik heb persoonlijk dus geen enkele behoefte aan nog weer iets wat ik bij zou moeten houden, waar ik op moet letten of ik niet teveel prijs geef, waar ik op moet letten of ze gaandeweg de regels niet weer veranderd hebben. Ik doe het niet dus! Misschien als in de toekomst 'iedereen' op google+ zit, dat ik dan behoefte heb om mee te gaan in de vaart der volkeren, maar nu nog niet. Sorry, collega-verdiepers
Wat google+ voor de bieb betreft, net zoals met facebook, denk ik dat we daar een account moeten aanmaken. Ik neem aan dat het niet heel veel meer werk is om berichten die je op facebook zet ook via google+ de wereld in te slingeren. Als je op die manier weer een nieuwe/andere doelgroep weet te bereiken, is dat alleen maar meegenomen.
Maar goed... nu Google+. Heb de artikelen gelezen en was volledig bereid om me erin te storten en de hele opdracht uit te voeren. Maar al direct bij de eerste opmerking bij het activeren van het profiel, dat de onderschriften onder mijn picasafoto's gewijzigd zullen worden, kreeg ik het alweer spaans benauwd. Ik wil helemaal geen google+profiel, merk ik. Ik voel er een enorme weerstand tegen. Ik heb een facbookpagina waar ik eens in de zoveel weken eens naar kijk. Ik like eens wat of deel een biebfacebookbericht en daar houdt het wel mee op. Ik heb persoonlijk dus geen enkele behoefte aan nog weer iets wat ik bij zou moeten houden, waar ik op moet letten of ik niet teveel prijs geef, waar ik op moet letten of ze gaandeweg de regels niet weer veranderd hebben. Ik doe het niet dus! Misschien als in de toekomst 'iedereen' op google+ zit, dat ik dan behoefte heb om mee te gaan in de vaart der volkeren, maar nu nog niet. Sorry, collega-verdiepers
Wat google+ voor de bieb betreft, net zoals met facebook, denk ik dat we daar een account moeten aanmaken. Ik neem aan dat het niet heel veel meer werk is om berichten die je op facebook zet ook via google+ de wereld in te slingeren. Als je op die manier weer een nieuwe/andere doelgroep weet te bereiken, is dat alleen maar meegenomen.
woensdag 14 november 2012
Content curation
Waar ik als eerste aan moest denken, was de ouderwetse startpagina's die je vroeger (of bestaan ze nog?) op internet tegenkwam over allerlei onderwerpen. Hobby'isten die geïnteresseerd waren in een onderwerp verzamelden alle websites die ze konden vinden en presenteerden ze op een pagina gegroepeerd in subgroepjes. Soms kwam je zo op iets nuttigs, soms werkten de links niet meer...
Daarvóór deden wij bibliothecarissen datzelfde natuurlijk op papier en maakten er dossiers van. Althans dat deden we niet zelf, daar namen we een abonnement op en kregen zo mapjes binnen van bibliothecarissen die daar hun werk van hadden gemaakt.
Inmiddels werken wij al jaren heel prettig met de mypip-pagina waarop Jan allerlei relevante links heeft verzameld die je nodig zou kunnen hebben in de praktijk van het info-bureau. Scoop.it lijkt me daar weer een veredelde versie van. Het ziet er beter uit en is eenvoudiger actueel te houden.
Ook bij onze activiteiten proberen we altijd relevante achtergrondinformatie aan te bieden. Dat bestaat dan uit wat boektitels (met links naar onze catalogus) en wat websites. Zou je daar ook scoop.it voor kunnen gebruiken? Of moet je meer denken aan een paar vaste onderwerpen, b.v. iets als de in andere blogs genoemde eBooks, en je daar op richten? Ik zie de invulling nog niet helemaal voor me, maar het is wel een 'ding' met potentie!
Daarvóór deden wij bibliothecarissen datzelfde natuurlijk op papier en maakten er dossiers van. Althans dat deden we niet zelf, daar namen we een abonnement op en kregen zo mapjes binnen van bibliothecarissen die daar hun werk van hadden gemaakt.
Inmiddels werken wij al jaren heel prettig met de mypip-pagina waarop Jan allerlei relevante links heeft verzameld die je nodig zou kunnen hebben in de praktijk van het info-bureau. Scoop.it lijkt me daar weer een veredelde versie van. Het ziet er beter uit en is eenvoudiger actueel te houden.
Ook bij onze activiteiten proberen we altijd relevante achtergrondinformatie aan te bieden. Dat bestaat dan uit wat boektitels (met links naar onze catalogus) en wat websites. Zou je daar ook scoop.it voor kunnen gebruiken? Of moet je meer denken aan een paar vaste onderwerpen, b.v. iets als de in andere blogs genoemde eBooks, en je daar op richten? Ik zie de invulling nog niet helemaal voor me, maar het is wel een 'ding' met potentie!
woensdag 7 november 2012
Twitter vervolg
Nog even een nagekomen gedachte:
Als we als bieb zouden gaan twitteren, dan moet dat heel goed aangepakt worden. Dan ben je er niet met alleen even een tweet maken over een a.s. activiteit. Ik denk dat je er bijna een dagtaak aan zal hebben, als je dat echt goed wil doen. Eerst maar eens facebook goed op de rails zetten en dan kunnen we later eens bekijken of we inmiddels Twitter-adepten in huis hebben (Aafke?) die staan te popelen om biebtweets te gaan schrijven ...
Als we als bieb zouden gaan twitteren, dan moet dat heel goed aangepakt worden. Dan ben je er niet met alleen even een tweet maken over een a.s. activiteit. Ik denk dat je er bijna een dagtaak aan zal hebben, als je dat echt goed wil doen. Eerst maar eens facebook goed op de rails zetten en dan kunnen we later eens bekijken of we inmiddels Twitter-adepten in huis hebben (Aafke?) die staan te popelen om biebtweets te gaan schrijven ...
Verbale incontinentie
'Verbale incontinentie' dat vind ik wel een van de meest treffende beschrijvingen van Twitter. Ik zal mij er niet aan bezondigen om in 140 tekens mijn mening, bezigheden of gevoelens over wat dan ook te spuien. Ik voel ook geen enkele behoefte om tweets van anderen te volgen. Zonde van mijn tijd...ik lees liever een boek! Ik zie met regelmaat tweets die aangehaald worden in andere media zoals de krant en op TV. Daar heb ik nog nooit iets bij gezien wat het waard is om gelezen te worden. Ja maar, hoor ik dan zeggen... je bent veel sneller op de hoogte van het nieuws. Nou en? Als het belangrijk is zie ik het wel op het 8uur journaal of ik lees het morgen in de krant.
Ik heb met aandacht jullie blogs gelezen. Ik kan me helemaal vinden in de mening van Carla. Ik heb overigens even een niet-representatieve steekproef gedaan onder de groep 20-30jarigen die blijkbaar volgens onderzoek dé twitter-doelgroep zouden moeten zijn. Nou niet in mijn omgeving! Oudste zoon van 26 twittert niet en volgt geen twitteraars. Zijn broer, neven, nichten, vrienden en vriendinnen ook niet, op eentje na maar die doet het alleen voor haar werk in een museum. Op mijn opmerking dat hij de doelgroep zou zijn van onze mogelijke tweets namens de bibliotheek, was zijn reactie 'waarom zou ik dat in hemelsnaam willen lezen?' Daar had ik hem tuk, want hij had onlangs de pest in dat hij de literaire ontmoeting met Nico Dijkshoorn had gemist en hij gaat met me mee naar Aaf. Maar dat volgt hij dan liever via facebook en niet via twitter.
Zie ik iets in twitteren namens de bieb? Ik zie er niet direct meerwaarde in om via twitter info over onze activiteiten de wereld in te slingeren. Misschien zou je wel aardig kunnen twitteren over nieuwe boeken die we direct al hebben nadat er op TV of in de krant aandacht aan besteed is. Nu ik dat zo opschrijf vind ik dat eigenlijk wel een leuk idee. Misschien kunnen we daar eens op voortborduren?
Ik heb met aandacht jullie blogs gelezen. Ik kan me helemaal vinden in de mening van Carla. Ik heb overigens even een niet-representatieve steekproef gedaan onder de groep 20-30jarigen die blijkbaar volgens onderzoek dé twitter-doelgroep zouden moeten zijn. Nou niet in mijn omgeving! Oudste zoon van 26 twittert niet en volgt geen twitteraars. Zijn broer, neven, nichten, vrienden en vriendinnen ook niet, op eentje na maar die doet het alleen voor haar werk in een museum. Op mijn opmerking dat hij de doelgroep zou zijn van onze mogelijke tweets namens de bibliotheek, was zijn reactie 'waarom zou ik dat in hemelsnaam willen lezen?' Daar had ik hem tuk, want hij had onlangs de pest in dat hij de literaire ontmoeting met Nico Dijkshoorn had gemist en hij gaat met me mee naar Aaf. Maar dat volgt hij dan liever via facebook en niet via twitter.
Zie ik iets in twitteren namens de bieb? Ik zie er niet direct meerwaarde in om via twitter info over onze activiteiten de wereld in te slingeren. Misschien zou je wel aardig kunnen twitteren over nieuwe boeken die we direct al hebben nadat er op TV of in de krant aandacht aan besteed is. Nu ik dat zo opschrijf vind ik dat eigenlijk wel een leuk idee. Misschien kunnen we daar eens op voortborduren?
Abonneren op:
Reacties (Atom)